“Vlinders, maar dan zonder de onzekerheid”

Via ons maatjesproject worden individuen aan elkaar gekoppeld. Het concept is simpel en vaak effectief. Sociaal werker Susan verricht dergelijke koppelingen al jaren namens onze welzijnsorganisatie. Met haar ervaring en mensenkennis weet ze vaak passende koppelingen te maken, maar soms klikt het ook niet. In het geval van Bert (83) en Ingrid (78) klikte het echter extreem goed. Zo goed zelfs dat Susan in de voetsporen van Cupido trad en er een liefdevolle relatie ontstond.

We ontmoeten de tortelduifjes bij Ingrid thuis. Bert en Ingrid zitten op fauteuils in de woonkamer. Ze hebben zichtbaar veel plezier. De vergelijking met pubers is dan ook snel gemaakt. Ook hier lachen ze om. Zelfreflectie is hen niet vreemd. Ze steken hun relatie niet onder stoelen of banken, maar aan de grote klok hangen ze het ook niet. Bert en Ingrid zijn zodoende fictieve namen.

Beiden weten ze hoe het is om een partner te verliezen. Een ingrijpende gebeurtenis, een keerpunt in iemands leven. Eentje waarbij er een leegte ontstaat die niet zomaar op te vullen is. Bert en Ingrid vertellen dat er geen handleiding is hoe hiermee om te gaan. De één doet het anders dan de ander. Toevallig zochten zij allebei steun bij Mens en Welzijn Voorst, kwamen ze in contact met Susan en het maatjesproject.

Ingrid vertelt: “Ik zat met de feestdagen alleen en toen besloot ik Susan te bellen. Ik dacht: ‘Ik ben nog hartstikke fit. Ik wil erop uit. Samen leuke dingen met iemand doen.’ Het is zo saai alleen. Thuiskomen in een leeg huis. Je verhaal niet kwijt kunnen. Susan vroeg toen wat ik precies zocht. Dat wist ik helemaal niet. Geschikte vrouwen had ze niet, maar een paar mannelijke kandidaten wel.” “En toen belde ze mij”, valt Bert bij. “Een paar dagen later stond Bert al op de stoep”, lacht Ingrid.

Er was meteen een klik tussen de twee. “Het was alsof we elkaar al heel lang kenden. Het ging allemaal heel soepel. Ik had echt niet verwacht dat er nog zoiets op mijn pad zou komen”, vertelt Ingrid. Bert omschrijft het als “vlinders, maar dan zonder de onzekerheid van vroeger”. In kaarten, wandelen en fietsen vinden ze gezamenlijke interesses. “En het knuffelen bevalt ook goed”, laat Bert weten met een glimlach.

De twee denken niet heel veel na over de toekomst en genieten vooral van het hier en nu. Ingrid: “We zijn hartstikke happy met elkaar. We hebben allebei een eigen woning, maar Bert is regelmatig hier. We hoeven maar een paar minuten bij elkaar te zijn en we lachen alweer.” Bert vertelt dat ze binnenkort voor het eerst samen een weekendje weg gaan. Daarna staat er nog een fietscruise op de planning. “Wij gaan niet bij de pakken neerzitten, dat is niet voor ons. Nu kunnen we alles nog. Daar moeten we van genieten!”