Toen Joyce via Martine Jongenburger, sociaal werker bij Mens en Welzijn Voorst, de oproep kreeg om tijdens de Week tegen Eenzaamheid Hallo-kaartjes uit te delen, hoefde ze niet lang na te denken. “Ik vond het meteen een leuk idee om samen met mijn kinderen te doen. Elias is vijf en Aaron bijna drie. Ze zijn allebei heel enthousiast en ik vind het belangrijk om ze mee te geven dat je naar andere mensen omkijkt. Wanneer zeg je iemand hallo? En hoe leuk is het als iemand iets terugzegt?”
Op vrijdagavond, na het eten, gingen ze samen op pad. In de Schoolstraat en op het dorpsplein in Twello deelden de jongens de kaartjes uit aan voorbijgangers.
“Het was een mooi moment, want veel mensen waren nog even aan het wandelen. Ik vond het zelf eigenlijk ook wel prettig om het met de kinderen te doen. In je eentje zomaar iemand aanspreken kan best ongemakkelijk voelen. Maar kinderen doen dat heel spontaan. Zij stapten gewoon op mensen af en gaven een kaartje.”
“Dit maakt mijn dag helemaal goed”, hoorde Joyce herhaaldelijk van mensen die zij ontmoetten. “Daar zat een mevrouw op een bankje. Ze nam het kaartje aan, las het hardop voor en zei tegen de jongens: ‘Wat vind ik dit leuk, dit maakt mijn dag helemaal goed!’ Dat was zo’n mooi moment.”
Ook het allereerste kaartje zorgde meteen voor een leuke reactie. “We kwamen een jongen van een jaar of achttien tegen. Hij had oortjes in, maar Elias zei heel enthousiast hallo. De jongen deed direct zijn oortjes uit en reageerde vriendelijk. Zo eenvoudig kan het dus zijn.”
De jongens kregen er geen genoeg van. “Vooral Aaron wilde maar doorgaan. Toen we thuiskwamen, had hij nog een kaartje in zijn hand. Dus zijn we nog één rondje gaan lopen. Bij De Vindering kwamen we een jong stel tegen dat ook heel enthousiast reageerde.”
Eenzaamheid tegengaan klinkt misschien als een grote opgave, maar volgens Joyce begint het juist bij de kleine dingen. Een praatje met de buren, iemand even helpen, samen iets organiseren of gewoon vriendelijk groeten.
Volgens Joyce zijn we tegenwoordig vaak zo druk met onszelf bezig dat we vergeten om contact te maken. “Kijk maar eens op het station of in de supermarkt. Veel mensen kijken op hun telefoon of hebben oortjes in. Daardoor missen we soms de mensen om ons heen.”
Haar oproep is dan ook eenvoudig: kijk eens wat vaker op, maak oogcontact en zeg hallo. “Je wordt er zelf ook nét wat vrolijker van als iemand je vriendelijk teruggroet. En je weet nooit wat het voor die ander betekent. Misschien ben jij wel de enige die die dag hallo tegen iemand heeft gezegd.”

Neem voor meer informatie contact op met Harlien Klaver
Weten wat we nog meer voor je kunnen betekenen? Zoek in alle activiteiten en verhalen van inwoners!