BuurtBand voelt als familie voor Oekraïense Anja

Anja woont op de Windvang in Voorst, waar bijna dertig Oekraïners bij elkaar wonen. “Het is hier heel prettig wonen,” vertelt ze. “Voorst is een mooi dorp en een fijne plek.” Via sociaal werker Kim van Mens en Welzijn Voorst werd Anja vorig jaar uitgenodigd om mee te doen met de BuurtBand. Tijdens haar eerste repetitie, vorig jaar zomer, werd ze meteen warm ontvangen. “Ik stelde me voor aan iedereen en voelde me direct welkom.”

Ze raakte toen ook in gesprek met Jolanda Korenblek, coördinator van De Benring. Anja wilde graag iets doen met haar vrije tijd, beter Nederlands leren én iets betekenen voor anderen en bood zich aan als vrijwilliger. Zo hielp ze eerst mee bij een spelletjesmiddag samen met Lidy (red. – ook een vrijwilligster bij De Benring). Nu is ze elke woensdag en donderdag te vinden bij De Benring. Op woensdag om te helpen bij de koffie en op donderdag om alles klaar te zetten voor de BuurtBand. En natuurlijk om mee te spelen!

“De Benring is een mooi thuis voor oudere mensen,” zegt Anja. “In Oekraïne is dat vaak niet zo goed geregeld. Hier zie ik hoeveel activiteiten er zijn en hoe goed er voor ouderen wordt gezorgd. Dat vind ik heel mooi.”

Naast haar vrijwilligerswerk werkt Anja vier tot vijf dagen per week in de schoonmaak bij Thermen Bussloo. Maar op donderdag is ze standaard aanwezig bij de BuurtBand. Anja helpt met het klaarzetten van de instrumenten en zorgt dat de ‘bladmuziek’ voor iedereen beschikbaar is. Inmiddels doet ze ook zelf actief mee met de muziek. Sinds kort bespeelt ze de ‘Bassfoon’, een belangrijk instrument dat het ritme van de band aangeeft. Tijdens het winterconcert speelde ze voor het eerst mee. “Ik vond het heel leuk,” vertelt ze lachend. “Volgens mij ging het best goed.”

De BuurtBand betekent veel voor Anja, ook bij het leren van de Nederlandse taal. “Ik wilde graag Nederlands leren,” zegt ze. “Door de BuurtBand leer ik elke dag een beetje meer. Maar dat niet alleen. Alle mensen zijn zo aardig en vriendelijk. Het voelt voor mij hier echt als familie.”

En dat blijkt ook wel tijdens het interview. Diverse bandleden steken hun hoofd even om de deur om gedag te zeggen. En Johan, ook een deelnemer van de BuurtBand, geeft haar spontaan een dikke knuffel. Het zegt veel over hoe belangrijk Anja inmiddels voor de groep is. Orkestleider Joshua vat het mooi samen: “Zonder Anja valt alles uit elkaar.”

Bezig blijven

Toch is er ook verdriet. Anja mist haar thuisland en familie enorm. Haar man en zoon zijn nog in Oekraïne en dienen allebei in het leger. Het contact is soms moeilijk door het slechte telefoonbereik daar. “Ik mis ze heel erg,” vertelt ze geëmotioneerd. “Daarom probeer ik ook altijd bezig te zijn. Dan mis ik ze iets minder.”

Ondanks alles blijft ze positief en kijkt ze vooruit. Wat ze hier leert, wil ze ooit meenemen naar haar eigen land als ze terug kan. “Na de oorlog wil ik in Oekraïne ook iets doen voor ouderen of mensen die alleen zijn,” zegt ze. “Ik vind het mooi om te zien hoe organisaties en vrijwilligers hier samen iets opbouwen. Dat leer ik hiervan en dat neem ik graag mee terug naar huis!”