Op bezoek bij Stichting Tamara Terwolde; Lucia Kiesbrink

Paspoort

• Wie: Lucia Kiesbrink
• Leeftijd: 57 jaar
• Beroep: Administratief medewerkster
• Woont: Terwolde
• Hobby’s: Alles op creatief gebied zoals schilderen, tuinieren maar ook leuke activiteiten met bijvoorbeeld vriendinnen.
• Sport: Hardlopen, Bootcamp

Wat doe je? Hoe ben je erin gerold?

Stichting Tamara is opgericht door onze vrienden, een jaar nadat onze dochter Tamara is verongelukt. Een Stichting om Tamara die vol levenslust en sociaal bewogen in het leven stond, te laten voortleven in woord en daad. Ter nagedachtenis maar vooral ook om haar positiviteit, sociale hart en haar warme persoonlijkheid voort te laten bestaan in goede doelen die direct zichtbaar en tastbaar zijn in de gemeente Voorst. Denk daarbij aan bijvoorbeeld een bloemenhart om iemand een hart onder de riem te steken, een ontbijtje voor mantelzorgers, schilder- en kerstactiviteiten met ouderen of eenzame mensen, bloembakken op de begraafplaats, sportieve activiteiten, enz. enz.

De stichting bestaat uit vier echtparen waarbij de mannen in het bestuur zitten en de vrouwen het creatieve brein zijn. En dat vloeit gemakkelijk want telkens komen er nieuwe initiatieven. Als we bij elkaar zijn komen er altijd ideeën. Zo is in Terwolde vorig jaar de lichtjesronde ontstaan. Dan wordt Terwolde in het licht gezet door haar bewoners en is er een puzzeltocht door het dorp waar bijna iedereen aan meewerkt of meedoet; het ontmoeten met lekkere verassingen staat centraal. Het zijn initiatieven zoals deze die de gemeenschap verbinden en op een positieve manier in beweging zetten.

Onlangs heeft de stichting nog het Jos Penninxje gewonnen omdat ze zich op een bijzondere manier heeft ingezet voor meer verbinding, inclusiviteit en diversiteit in de gemeente Voorst. Maar ook bij deze prijs vind ik dat alle genodigden dat verdienden.

Waar ben je trots op?

Hoe raar het misschien ook klinkt, ik ben er trots op dat er eigenlijk door Tamara zoveel mooie en goede dingen tot stand zijn gekomen. Het brengt zoveel goeds en eigenlijk pakt het ook altijd zo mooi uit. De donaties, de vrijwilligers, de dankbaarheid, de initiatieven. Stichting Tamara is ontstaan vanuit het noodlot waarbij een prachtige persoon is overleden, maar uit dit lot is veel moois ontstaan.

Waar word je blij van? Wat brengt het je?

Ik vind het hartverwarmend dat we zoveel lieve vrienden hebben die ons omarmen en zoveel troost en vriendschap maar ook plezier geven. De bereidheid van anderen om zich in te zetten voor een medemens.
Het leven wordt nooit meer zoals het voor het ongeluk was, ik mis haar elke dag maar ik heb nog veel om voor te leven (ben zelfs ‘bonus oma’) en ik ben er de persoon niet naar om verbitterd te raken. Ik ben een ‘mensen’ mens en dat sociale vind ik erg belangrijk. Want ook voor het ongeluk deed ik al van alles voor de gemeenschap, zoals dorpscontactpersoon of creatieve workshops. De contacten die toen zijn ontstaan komen ook nu nog van pas.

Heb je nog wensen?

Ik wens dat we dit nog jaren mogen doen!

Heb je tips voor vrijwilligers?

Het geeft zoveel voldoening als je van waarde kan zijn voor een ander. Je doet het in eerste instantie voor de ander, maar het geeft ook jezelf veel. De investering is het meer dan waard.